Gorka Bereziartuak

Kolpe bat eman zion mahaiari «ez dago zereginik» esan ondoren; elkarrizketa batean izandako beroaldia –mahukak bilduta ari zen, izan ere–, keinu bat besterik ez; edo zerbait gehiago, beharbada. Txillardegi izan den guztia ezin laburbil daiteke artikulu batean. Ez batean, ez bitan, hirutan, bostetan, zortzitan, hamahirutan… Ezin da. Osotasuna ordezkatzen duen partea bilatu behar, keinu bat, bizitza baten sinekdokea entseatzeko. Eta mahai-kolpe horrek balio du, izan zitekeelako 2007an egoera politikoak sortzen zion ezinegonak eragindako astindua; baina keinu berdina egiten imajina zenezakeen 1958an EAJrengandik urrundu –«horrela ez dago zereginik»– eta ETA sortzen. Keinu berdina 1967an, V. biltzarraren ondoren ETA utzi zuenean. Mahaian danba, «horrela ez dago zereginik», Euskara Batua behar zela. Beste kolpe bat, Euskal Herrian Euskaraz, ezin zelako hizkuntz eskubideen urraketa etengabea ametitu. Leturiaren egunkari ezkutua, ordura arteko euskal literaturaren mahai kostunbristari kolpea, ezin zelako horrela segi. «Horrela ez dago zereginik», keinu berdina 2000.ean ere, borroka armatuari buruzko hausnarketa faltarengatik Batasunatik atera eta Aralarren sorreran parte hartzen. Keinu hura, 2007ko elkarrizketa hartan, kazetariek Aralar utzi izanaz galdetu ziotenean. «Ez dago zereginik». (…) Euskal Herria aro berri batean sartzera doanean hil da Txillardegi, berak beste batzuekin batera hasi zuen garaia, ETAren jarduerak zedarritutakoa, amaitu eta gutxira. Gaitza izango da datorren fasean aurrekotik zer gorde eta zer baztertu behar den erabakitzea, ezerk ez du berdin jarraituko, ezin du berdin jarraitu, ez politikan, ez kulturgintzan, ez euskalgintzan. Txillardegiren obra eta lan guztietatik batzuk baino ez dira gogoratuko belaunaldi batzuen buruan, historiak langintza mardulenak ere azkar murtxikatu, irentsi eta metabolizatzen ditu. Horregatik, ez genuke gaizki egingo lan horiek sortu zituen espiritua ere gurekin hartuko bagenu, Jose Luis Alvarez Enparantzak, Txillardegik, ardura kolektiboa eta autonomia pertsonala uztartuz ibili baitzuen bere bidea. Herriarekin egon zen, bere izaera galdu gabe. Kontsentsua bilatu zuen abertzaleen artean eta euskalgintzan, baina horrelakorik posible ez zenean, posizioa hartzeko beldurrik ere ez zuen eduki. Eta erakutsi zuen arauari obeditzea baino hobea dela norbere arauak egiten saiatzea, horretarako, batzuetan, mahaiari kolpe bat emanez «horrela ez dago zereginik» esan behar bada ere.

Hil da herrigilea. Argia. 2012-1-22.

Advertisements

Utzi erantzun bat

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s